چه آنكه در اينمورد واجب است حال مزبور مرفوع خوانده شود تا خبر فرض گردد مانند : ضربى زيدا شديد ( زدن من زيد را شديد مىباشد ) . شاهد در كلمه « شديد » است كه حال بوده و در عين حال براى خبر بودن از « ضربى » صلاحيّت دارد لذا واجب است بعنوان خبر بودن مرفوع قرائت شود . قوله : سدّ مسدّ الخبر : يعنى قرار گرفته بجاى خبر . قوله : بعدم صلاحيّتها للخبريّة : ضمير در « صلاحيّتها » به حال راجع است . قوله : ما يصلح لها : ضمير در « لها » به خبريّت راجع است . قوله : فالرّفع فيه واجب : ضمير در « فيه » به ما يصلح لها راجع است . شرح عربى : تنبيه يجب حذف المبتداء فى مواضع : احدها : اذا اخبر عنه بنعت مقطوع كمررت بزيد الكريم كما ذكره فى آخر النّعت . الثّانى : اذا اخبر عنه بمخصوص نعم كنعم الرّجل زيد كما ذكره فى باب نعم . الثّالث : اذا اخبر عنه بمصدر بدل من اللّفظ بفعله كصبر جميل اى صبرى . الرّابع : اذا اخبر عنه بصريح القسم نحو فى ذمّتى لافعلنّ اى يمين ذكرهما فى الكافية . ترجمه و شرح : [ موارد وجوب حذف مبتداء ] تنبيه در چند مورد حذف مبتداء واجب است : 1 - در جائى كه خبرش نعتى كه از نعت بودن قطع گرديده واقع شده